თაბუკაშვილი ამაშუკელს – “მე გპატიობ, რეზო…”

January 12, 16:01
0
2556

მწერალმა და დრამატურგმა ლაშა თაბუკაშვილმა პოეტ რეზო ამაშუკელს 70 წლის იუბილეზე ასეთი სიტყვით მიმართა:

“რა მკათათვეში მზე ლომზე შევალს…“

როგორ მიერეკება დრო? რა სულის შემხუთველი სისწრაფით ენაცვლებიან ერთმანეთს ეპოქები… გუშინ იყო, თუ თითქმის ნახევარი საუკუნის წინ, როცა „გაგრიფშთან“ ფეხბურთის თამაშით გართულს, ხუთიოდე წლის ბიჭს, მუხლი გადამეტყავა და ლამაზმა ყმაწვილმა შრატის გასაკეთებლად, იქვე პატარა კლინიკაში მიმაბრძანა… თან გამაფრთხილა, არ იტიროო! მას შემდეგ ბევრჯერ მოვინდომე ტირილი და მხოლოდ იშვიათად, ძალზე იშვიათად, მივეცი ჩემს თავს უფლება ამისა.

ჩამიგიპნოზე თუ რაი ჰქმენ, მგოსანო?

„რა მკათათვეში მზე ლომზე შევალს…“

ის თბილისი მენატრება, რუსთაველზე 16 წლის რეზო ამაშუკელს, მასზე ათიოდე წლით უფროსი, გურამ ასათიანი და რეზო თაბუკაშვილი, რომ შეაჩერებდნენ ხოლმე და ახალ ლექსებს აკითხებდნენ ქუჩაში. ის „რაღაც“ მენატრება, რამაც შენს ლექსებს განუმეორებელი ინტონაცია და არომატი მისცა და „რამაც“ შენი სულის სანახები ვერა და ვერ ამოწურა. მე გპატიობ, რეზო, ამ გამაოგნებელ ნიჭს, იმიტომ რომ აღფრთოვანებაც წკიპზე ჰკიდია, ჩემივე საღვთო შურთან შედარებით. გპატიობ იმასაც, რომ ბავშვობაში მოცემული პირობა, არ ვიტირებ-მეთქი, ბევრჯერ დამარღვევინა, შენმა საოცარმა პოეზიამ. შენ შენი უსათაურო ქუჩით მიაბიჯებ აბსოლუტური სიმარტოვისკენ, იმ შენი X კატეგორიის მწვერვალისკენ, რომელიც მხოლოდ შენი დასაპყრობია! მაგრამ ეჭვი მეპარება ეულად მოგასვენოს, შენს ლექსებში შეყვარებულ ადამიანთა ფაქიზმა ენერგიამ.

„რა მკათათვეში, მზე ლომზე შევალს!“

არტინფო

Cesko